Blog2Blog Maak je eigen Blog2Blog | Gratis je eigen blog c.q weblog op internet
rust in de chaos
rust in de chaos Home | Profile | Archives

De zonde voorbij17/9/2009

Sinds ik mijn leven niet meer in de ban van een ander leef, maar de focus volledig op mijzelf stel komen de kritieken van alle kanten aanwaaien.

Een ieder heeft tijdens mijn leven in een relatie altijd tegen mij gezegd dat het toch eens goed zou zijn alleen te zijn, te leren alleen te zijn. Ik hoorde menigeen mij vertellen dat ik me eens wat minder afhankelijk moest opstellen.

En toen was het ineens zover. Zonder de keuze zelf te kunnen maken werd ik ineens losgerukt van mijn wederhelft, met het enkele antwoord dat de liefde over was. Zo. Ik moest er maar mee zien te leven. De grond werd even onder mijn voeten weggeschopt.

Ik dacht dat ik er nooit overheen zou komen en drie dagen lang kon ik alleen maar denken aan de ellendige maanden die ik zou beleven. Het feit dat het net de kick-off van de zomer was maakte het niet veel makkelijker.

Volledig buiten mijn eigen verwachting had ik na een week mijn uitvluchten gevonden; een stamkroeg, een rebound en de nodige drugsvoorziening.

Troostende woorden van goede vrienden zat ik heel eerlijk gezegd niet op te wachten.

Ik ging voor de Kamikaze-verwerking, de kop in het zand, de mond aan de fles en aan elke arm een man.

En toen kwam de verbazing en afschuw van mijn vrienden om de hoek kijken. Vast allemaal heel erg goed bedoeld, maar vooral erg deprimerend. Van je vrienden moet je het hebben.

Ik leek wel een hotline. In plaats van zelf hulp te zoeken kwam stichting korrelatie als vanzelf naar me toe deze zomer. Ongevraagd.

En geloof me, hulp is NIET leuk als je er niet om gevraagd hebt.

Tussen kater en kroeg werden er wijze leuzen naar mijn hoofd geslingerd die mij deden besluiten niet meer aan de kater te toegeven en mij alleen nog maar vol overgave op het kroeggedeelte te storten. Niet bepaald het doel wat mijn vrienden wilden bereiken, ik des te meer.

Ik heb een vreemde zomer gehad, dit wil niet zeggen dat het slecht was. Integendeel.

Ik kan niet zeggen dat ik alleen maar lol heb gehad. Menig moment zat ik als een kleuter te snotteren en voelde ik mij oprecht alleen, ellendig en vreselijk rottig.

Ik heb jankend aan de telefoon gehangen met een goede vriend (die overigens de enige was die mij geen wijze adviezen kon geven aangezien hij veel te veel met zichzelf bezig was), smekend om hulp omdat ik er heilig van overtuigd was dat ik deze wereld niet alleen aan zou kunnen.

Aan de andere kant heb ik mij vol manie (zoals de meesten mij ook wel kennen in noodsituaties) in het heerlijk oppervlakkige nachtleven van Rotterdam gestort.

Stilletjes op de bank zitten is niet meer aan de orde, er is immers toch niemand om tegen aan te kruipen.

Ik heb mijzelf inmiddels vele malen volgezopen, volgezogen en mijn hoofd leeggegoten.

Mensen walgen ervan. Er worden grappen gemaakt over mijn gedrag. De kroeg mag niet het verlengde van je huiskamer zijn, vrouwen mogen geen mannen misbruiken; dat mag alleen andersom en een tijdje doelloos rondwaren is al helemaal uit den boze.

Ondanks dat weet ik dat ik heb genoten van de meest bijzondere momenten.

0 Comments | Post Comment | Permanent Link